De week van Martijn - Week 25

24-06-2016 10:54

Portugal

Terwijl in Nederland deduivenliefhebbers, in spanning zaten over Pau met wederom grotere belangstelling, en de klassieker St Vincent, verbleef ik elders, de resultaten van beide vluchten zijn bekend, er is veel over geschreven, en er zal nog over geschreven worden, aangezien ik het op grote afstand volgde laat ik de commentaren over aan anderen.

Zoals gezegd verbleef ik in het warme en droge Portugal, in het keurige hotel waar we verbleven zagen we iedere morgen en iedere avond, een groep duiven trainen, het was goed te zien dat het geen zwervers of stadsduiven waren, na enkele keren van op afstand de trainende duiven te hebben gadegeslaan besloten we poolshoogte te gaan nemen, er was een drukke 4 baan weg tussen hotel en de duiven, maar na een ommetje kwamen we bij een mooi landhuis omgeven door prachtige bomen, en er stonden duivenhokken, met warempel bomen met citroenen en sinaasappelen, toch speciaal voor ons iets anders dan appelen en peren


Citroenen de gele zijn dit jaar rijp, de groene hangen er voor volgend jaar

Ik wandelde door een open hek, passeerde de duivenhokken, riep hallo, geen reactie, ook het kloppen op de deur deed niemand naar buiten komen, plots bedacht ik me als er nu een Portugees verschijnt, wat ga ik vertellen of uitleggen met betrekking tot mijn bezoek? Even later verscheen er een keurige man, die uit een duivenhok kwam, en wonder boven wonder sprak deze liefhebber perfect Engels, op mijn vraag, in het Engels of hij aan wedstrijden deed met duiven, kon hij positief antwoorden, en dan gaat het niet anders dan dat je in Nederland een liefhebber tegen het lijf loopt, gespreksstof in overvloed

De liefhebber in kwestie Henrique Catarine uit regio Faro voor zijn hokken

De duiven bevonden zich in hokken, met open front, er zaten veel duiven in diverse kleuren en maten, prachtige grote doffers maar ook frêle intelligent kijkende duivinnen, de man vertelde geen superster te zijn, hij had weinig tijd, maar kon zijn duiven niet missen als 14 jarige was hij met enkele duifjes begonnen, de duiven zaten bij het huis van zijn overleden vader, zelf woonde hij in Montenegro, ruim een half uur met de auto hiervandaan, hij had een fulltime baan, en ging nog graag fietsen op zijn Giant fiets, ook volgde hij de wielersport, dus ook hier hadden we gesprekstof, het aankomende weekend is de laatste vlucht, immers in de zomer is het te warm, en gaat de duivensport in rust, Henrique vliegt een mix van weduwschap en nestspel met beide geslachten, Wel merkte hij op dat de kampioenen in de regio voornamelijk schitteren met duivinnen, mega hokken beginnen hier ook te ontstaan, vaak kopen die elders in Europa topduiven waar ze uit kweken en de jongen met de massa testen, de traditionele liefhebber worden hier niet blij van, in de regio tiert de duivensport nog weelderig alleen is het poulen door de komst van megahokken verdwenen, de regionale  kampioen bleek een Engelsman te zijn die hier een aantal jaren neerstreek en na 2 jaar aan de top stond en bleef staan, Henrique gaf aan dat deze een beter systeem had, beter voer, betere selectie, en veel tijd, ook kon deze de duiven beter gezond houden, opmerkelijk is dat duiven hier ondanks warmte en open hokken vaak kampen met ornithose, en verder opvallend vaak leverbot en lintworm, doordat ze veelvuldig slakjes oppikken, het veldvliegen richting natte gebieden, aan de kust, die vlakbij is zal hier debet aan zijn, ornithose zou een gevolg kunnen zijn van droge lucht die de
slijmvliezen mogelijk irriteren.


We staan voor het jonge duivenhok, op de achtergrond het oude duivenhok

De populariteit van het snelheidsspel, daalt hier snel, ook hier is specialisatie, en als men de duiven niet piekfijn heeft dan , dan klokt men  te laat, de wind waait bijna altijd vanuit de Atlantische oceaan dus wind schuin opzij, wind maakt prijzen en duiven vliegen over en moeten tegen de wind terug,  de specialisten overrompelen de concoursen, toppers op deze vluchten zijn dan ook de kleine liefhebbers met duivinnen, die veel tijd aan de hobby kunnen besteden, de liefhebbers met minder mogelijkheden, gaan met wat meer duiven naar de zwaardere midfond en Dagfond toe.

Elektronisch constateren is ook hier bij de meeste van toepassing Henrique had een systeem Tipes, bijproducten zijn ook grit/ roodsteen, piksteen, maar verder weinig verzorgingsproducten, het voer hier was een mengeling van een lokale menger , wel vertelde onze Portugese duivenman dat wil men naar de top men ander voer moet gebruiken, als voorbeeld noemde hij Versele-Laga en Natural, maar vanwege al genoemde weinig tijd, ging hij niet de moeite doen.


Ook mijn vrouw kreeg duivenuitleg, op de voorgrond naast jonge duivenhok, het kweekhokje


Nog een laatste foto voor  het vlieghok van de ouden, voordat we afscheid namen van een sympathieke duivenman, maar vooral een vriendelijke welbespraakte rustige man, opvallend en hartverwarmend was dat hij vroeg wanneer we terug kwamen, dit is nog een open vraag, maar wel wisselden we gegevens uit om contact te houden. Henrique bedankt voor de ontvangst en uitleg over onze gezamenlijke liefhebberij

Deze week allemaal succes

Martijn.


Fotogalerij: De week van Martijn - Week 25

De afbeeldinggalerij is leeg.