De Week van Martijn - Week 44

03-11-2016 13:18

De zomer lijkt voorbij, herfstkleuren, paddenstoelen en verdere ingrediënten voor de herfst worden nu zeer snel zichtbaar, en hoe mooi het buiten ook is, we gaan weer binnen leven, de activiteiten ut het stille seizoen dienen zich aan, er zijn volop discussies gaande, vooral in Brabant 2000 ontspint zich een discussie over het concept
vliegprogramma, met ongenoegen over het jonge duiven programma, en waar ik voor veranderingen ben, is dit concept jonge duivenvluchten wel erover, veranderen ok, maar dit is te, liefhebbers komen in het verweer, er loopt een handtekeningenactie regen dit concept, en hopelijk vinden bestuurders genoeg wijsheid om in te spelen op wens van de liefhebbers, AS kwam met een perfecte aanbeveling, hopelijk wordt deze nogmaals goed bekeken, immers veranderingen bedoeld ten goede mogen niet zover gaan dat het (veel) leden gaat kosten.


Late jongen

Door de verliezen met jonge duiven zijn er her en der wat laatjes gekweekt, bedoeld om er vliegers van te maken, vaak wordt dit een deceptie, u moet erg veel geduld hebben, bij marathonmannen lukt dat vaak wel, maar bij de programmaspelers, worden deze laatjes massaal verloren in het voorjaar, enkele tips:

1)Geef ze veel vrijheid, laat ze vliegen zoveel mogelijk

2) bij goed weer vaak opleren ( afstand minder belangrijk), zo mogelijk de hele winter

3)in het voorjaar niets forceren, blijf zelf opleren, en mand alleen in bij goed en bekwaam weer

4) heb geduld en geef ze eventueel wat extra leer of midweekvluchten

5) hopen op een beetje geluk, de duiven zijn niet dommer dan hun oudere broers en zussen, maar ze kregen een veel en veel mindere leerschool


Late jongen, vliegen en opleren, zoveel mogelijk

Groenten:

We kopen veel verzorgingsproducten om de duiven gezond te houden, maar we vergeten vaak de natuur, nml groenen en afval van groenten zijn een weldaad voor uw duiven, wel wassen.

Ik denk aan koolsoorten, wortelen, sla, andijvie etc, boordevol vitaminen, ijzer mineralen etc en ook belangrijk de duiven gaan zich minder vervelen, door het roofvogelprobleem, en het lange tijd ophokken van onze duiven, en lange tijd scheiden, zien we meer en meer het fenomeen dat duiven hun eigen uitwerpselen gaan opeten, hang eens een boerenkool op, geef ze geraspte wortelen, een krop sla en ze zijn letterlijk en figuurlijk gezond bezig

Gezond bezig zijn !!!

Nostalgie

Verhaal uit duivenstad Tilburg, was eens een duivenbolwerk met ronkende namen, ik las deze week het verhaal en dacht met een beetje weemoed hoe het ooit was

Pa is duivenmelker 

        
Datering van het verhaal: jaren zestig

Al in mijn vroegste herinneringen komt de duivensport voor. Pa was duivenmelker en dat hebben we geweten ook. Vele malen per dag dook hij in zijn grijze of beige stofjas de duivenkooi in om de beestjes van eten ("voejer") en drinken te voorzien. Hij liet ook een paar keer per dag de duiven rond het huis vliegen om ze de vleugels eens te laten strekken. Bij het naar binnen roepen gebruikte hij dan altijd de volgende meestal succesvolle "lokroep": " Kom dan, kom, kom, kom, kom dan gauw..", gevolgd door een fluitriedeltje. De gevleugelde vrienden werden ook dagelijks onderworpen aan een inspectie om vast te stellen of de conditie goed genoeg was om ze in het weekend voor de prijzen te laten vliegen. Hij keek ze dan vakkundig in de ogen, de vleugels werden eens uitgespreid en de pennen mooi gladgestreken. De donsveertjes op de borst werden opzij geblazen om de huid te kunnen beoordelen. Volgens mij zag die er altijd hetzelfde, wat rose van kleur uit maar hij zal er wel meer in hebben gezien.

Een vervelend karweitje voor de melker was "de kooi krabben". Aan het eind van de dag was de houten vloer bezaaid met duivenstrontjes die dan met een soort metselaarsgereedschap werden weggeschaafd. Gelukkig waren de uitwerpselen vrij reukloos en kunnen vogels poepen en plassen in één keer.

De beestjes waren gemerkt met ringen en bijbehorende nummers maar werden ook vaak aangeduid met namen die naar het patroon van het verenkleed verwezen. Zo kwam je o.a. een "blauwe" tegen die er dan vrij egaal grijsblauw uitzag, de meest voorkomende soort. Een "schòllie" had een dakpansgewijs (schalie) verenpatroon, een "tiegerse" een tijgerachtig motief, een "rôoje" vond ik zelf altijd een bruine, een "bontje" had van alles wat en de "witpèn"......... u raadt het al!

Op vrijdag of zaterdag moesten de duiven worden ingemand voor de weekendvlucht die meestal op zondag plaatsvond. De inmandlokalen waren feitelijk cafézaaltjes waar ruimte werd gemaakt om de duivenmanden te verzamelen, de poulelijsten (gokbrieven) in te leveren en de constateurs (duivenklokken) uit te stallen. Pa was in de jaren zestig lid van "Tilburg Vooruit" dat toen thuis was bij de kroeg van Lieske en Jaon op de hoek van de Koestraat en de Hoefakkerstraat (nu het oranje café). Vervolgens ging het naar "den Bròk", officieel "La Vigne", op de hoek van de Molenstraat en de Noord-Besterdstraat en later in de jaren zeventig "'t Schipperke", nu Kaffee Lambiek, aan het Wilhelminapark. Als kind was het altijd een klein uitstapje om 's-namiddags mee te gaan inmanden want er zat altijd wel een glas limonade aan vast dat je thuis rond dat tijdstip nog niet kreeg. En ook interessant natuurlijk om de stoere verhalen in het "duivenmelkerslatijn" aan te horen.

Na de wedstrijdvlucht werd de tocht naar het café nog eens gemaakt om de constateurs in te leveren. In die duivenklokken moesten bij aankomst de gummiringetjes van de wedstrijdduiven worden gestoken en werd op een smal rolletje papier de tijd afgedrukt. Pa bleef meestal wel enige tijd hangen ("plèkke") in het café omdat daar eigenlijk altijd wel aanleiding voor was. Als hij goed in de prijzen had gevlogen moest dat worden gevierd en als het was misgelopen ("er onderdeur speule") dan moest de teleurstelling worden weggespoeld. En anders was er wel een ander die iets weg te geven had....

Maar wat voorbij is, is geweest laat ons vooruit kijken en leven in de tijd waarin we leven, met de stroom meegaan zoals we dat zo mooi noemen, een opmerking, als we terug kijken op de goeie oude tijd, dan denken we maar alleen aan het goede, de rest zijn we vergeten.

Pas goed op u zelf en uw dierbaren, tot volgende column 

Martijn


Fotogalerij: De Week van Martijn - Week 44

De afbeeldinggalerij is leeg.